Andrzej Cwojdziński

Andrzej Cwojdziński – ur. 25.01.1925 r. w Jaworznie, profesor nauk muzycznych, kompozytor i dyrygent.  Pomysłodawca i organizator Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, a także, w latach 1967 – 2000,  jego kierownik artystyczny i organizacyjny. Inicjator i kierownik artystyczny Kołobrzeskich Wieczorów Wiolonczelowych,  Festiwalu Organowego w Koszalinie, a także Festiwalu Chórów Polonijnych.  Z Koszalinem związany od 1964 roku, w którym to objął stanowisko dyrektora i kierownika artystycznego Koszalińskiej Orkiestry Symfonicznej.

Działalność dyrygencką Andrzej Cwojdziński zakończył w 1988 roku i poświęcił się pracy pedagogicznej i kompozycji. Najbardziej płodny okres twórczości przypada na lata 1983 – 2005. Powstało wtedy m.in. wiele utworów wokalno – instrumentalnych i instrumentalnych  o charakterze religijnym i pedagogicznym. Swoją twórczość kompozytor określił  jako „swoisty most pomiędzy muzyka tradycyjną a współczesną, gdzie świadomie występuje nawiązanie do muzyki   klasycznej i romantycznej”.  Twórca ukochał romantyzm i postromantyzm, dlatego sięganie do tradycji romantycznych nigdy nie było dla niego przeżytkiem.

Liryczna melodyka, przejrzystość formy  i prostota, to cechy stylu kompozytorskiego Andrzeja Cwojdzińskiego.  Łączy je z cechami muzyki współczesnej, takimi jak:  politonalność, dysonansowość, zwiększona rola motoryki. Kompozytor czerpie inspiracje z folkloru. Daje temu wyraz  w swoich utworach wokalnych i instrumentalnych.  Następuje tu skrzyżowanie elementów folklorystycznych z własnymi ujęciami dźwiękowo – formalnymi.

Ważną dziedziną jego twórczości są utwory pedagogiczne przeznaczone dla dzieci i młodzieży. Andrzej Cwojdziński swoją twórczość dla dzieci i młodzieży charakteryzuje następująco: „Takie jest moje credo w komponowaniu – być pomostem zbliżającym młodego człowieka już od dziecka do muzyki współczesnej. Wypełnić lukę między twórczością tradycyjną a twórczością współczesną”. Pedagogiczna twórczość kompozytora to utwory fortepianowe, a także utwory na inne instrumenty np.: flet, klarnet, róg, obój, skrzypce solo i z towarzyszeniem fortepianu. Szczególne znaczenie dydaktyczne mają utwory chóralne i kameralne,  które uczą wspólnego muzykowania, słuchania siebie nawzajem. Kompozytor czerpie z wzorców polskiej muzyki ludowej, która w obecnym zalewie muzyki popularnej  jest dla ucznia mało dostępna i nieznana. Andrzej Cwojdziński  nawiązuje w swoich utworach  do podstawowych tańców ludowych m.in. oberka, kujawiaka. Do cennych utworów należą również pastisze, które są stylizacją muzyki minionych wieków.

Kompozytor utrzymuje kontakt z ponad 100 szkołami muzycznymi w Polsce, do których wysyła swoje pedagogiczne utwory.  „ Mam nadzieję, że w każdej szkole  – pisze kompozytor w liście do  Dyrekcji zaprzyjaźnionych szkół muzycznych w Polsce – uczniowie będą mieli dostęp do moich utworów i uda się dobrać odpowiedni repertuar dla ich poziomu wykonawczego.”